Een vergelijkende studie in China
22/01/2012
In 2008 na mijn record in ijs in New York en het onderzoek in het Feinstein Instituut, was mijn missie geboren.
Als eerste had ik namelijk aangetoond dat het immuunsysteem beinvloedt kon worden en nu zouden we een groep mensen instrueren om aan te tonen dat iedereen het zou kunnen.
Als dat zo is dan verandert het beeld tav ziektevorming, simpelweg omdat een beter werkend immuunsysteem de keten van ziekteprocessen kan verbreken.
De doktoren waren uitermate enthousiast en we zouden de onderzoeken in de cathills in een daarliggend retraitecentrum doen laten plaatsvinden, na internationale telefoonconferenties kwam er echter de radiostilte.
Ondertussen gaat het leven verder en ik verdien mijn geld door optredens als de Iceman, over de hele wereld ism allerlei tv stations.
Krijg ik op een dag de krant te lezen met dat een chinees mijn record in ijs had verbroken, boem
Gevaar voor broodwinning was immanent, jedoch verbrak ik het record en de chinees brak het weer terug en zo gingen we heen en weer
Mijn missie heeft aandacht en wetenschap nodig alsof het een wezen is, nee, het is een wezen geworden en een wezen heeft voeding nodig, aandacht en wetenschap.
In 2009 kreeg ik de kans waar ik op gewacht had, wetenschappelijk bewijzen dat het autonome zenuwstelsel verbonden met het immuunsysteen in tegenstelling tot wat de opgetekende wetenschap heeft aangetoond, wel beinvloedt kan worden.
Dat leidde tot opzienbarende resultaten en uitkomsten die duidelijk en vanuit verschillende wetenschappelijke diciplines aantonen dat ik het kan, maar anderen ?
Het onderzoek waar ik anderen zal instrueren in tien dagen om die dan vervolgens te vergelijken in een immunologisch experiment met een niet geinstrueerde controlegroep, wordt nu vormgegeven.
Ik wacht en ondertussen ga ik verder met aandacht en wetenschap.
Tussen alle workshops, lezingen, tv documentaires enz in werd ik in China uitgenodigd om een vergelijkende studie en tv optreden met de chinese Iceman aan te gaan.
Eindelijk zou ik mijn evenknie aan de andere kant van de planeet gaan ontmoeten en we zouden in twee verschillende ijstanks gaan staan onder supervisie van vier wetenschappers, gemonitoord en bedraad verbonden met grote tv displays die onomstotelijk zouden aantonen hoe onze hartslag, bloeddruk, kerntemperatuur, saturatie en meer zouden werken op het mooment dat wij in het ijs zouden staan.
400.000.000 kijkers zijn getuige geweest van ons optreden in Changsza city, geproduceerd door Hunan TV, de grootste in China.
Het onderzoek heeft duidelijk aangetoond dat mijn hart minder hoefde te werken om de koude te weerstaan
Concentratie en een goed werkend cardiovasculair systeem hebben daar zorg voor gedragen.
Na een uur en twintig minuten vond ik dat we duidelijk hadden aangetoond dat de studie genoeg waarden had verzameld om aan te tonen hoe wij in het ijs hadden gefunctioneerd.
Mijn hartslag was duidelijk lager en na water toevoeging werd die hartslag nog lager, wat de cruciale meting is die aantoont dat de aderenwerking (sluiten en openen, onderdeel van het autonome zenuwstelsel) bij mij beter werkte en daardoor met minder kracht resistenter was tegen de koudeimpact.
Conclusie
Concentratie beinvloedt de autonome werking van de aderen zodanig waardoor de kleine bloedsomloop (kern) beter sluit en de kerntemperatuur op peil blijft.
Deze conclusie is van een ervaringsdeskundige die na vele onderzoeken steeds meer grip krijgt op datgene wat er gebeurt tijdens koude blootstelling, waar het mij om gaat is gewoon aan te tonen dat het kan
Concentratie kan het autonome zenuwstelsel verbonden met het immuunsysteem wel beinvloeden
De chinese ijsman bleef er nog een paar minuten in staan, ik vond het wel genoeg zo, de data waren er en de vergelijkende studie is afgerond.
Ik heb de familie van de chinese ijsman later ontmoet en dat gebeurde in alle hartelijkheid, veel buigen maar niet breken
Als bamboe.
Zweden workshop
28/12/2011
Een fantastische ervaring met zeven deelnemers
Acht deelnemers omdat ik een van hen ben zonder pretenties
Angsten en fysiologische beperkingen maakten plaats voor kracht en hartelijkheid
Ijswater is hard en zet ons weer in onze fysiologie zoals de natuur dicteert, mooi en sterk
Veel talen werden er gesproken, van Chinees, Russisch, tot klassiek Arabisch en Afghaans, maar de belangrijkste communiceerde diep, vanuit het hart
Aan het eind van de week zwom iedereen met dolle overuiging in het harde koude water, van binnenuit geest en lichaam gestaald, als spelende kinderen
Met ontzag voor de keiharde natuur, klein of groot zoals we zijn, komende waar we vandaan komen terug naar de natuur, binnen en buiten
Respect is iets wat je moet verdienen door overgave en geloof, kracht en wijsheid reiken tot in de hemel, wat zwaar is licht maken
Zweden was weer een beleving, koud uit de grond, warm in het hart, de rest is geblabla
Alea jacta est, de teerling is geworpen
Nu doorgaan
Wim
Nieuw Guinness World Record in New York, november 2011
22/11/2011
Nieuw Amsterdam zo heette het en dat kan je nog zien in die stad met Molochen van gebouwen, Harlem, Holland Drive, enz
Tussen die gebouwen op de fifth avenue voor de Foxstudio’s stond de in elkaar geschroefde plexiglazen cabine waar ik een nieuwe recordpoging in ijs inga, en dat is me weer gelukt, 1 uur, 52 minuten en 42 seconden, een strijd op de vierkante meter. Ook een leuke bijkomstigheid, Shaquille O'Neal kwam even gedag zeggen.
Ik heb tranen gelachen om de making of van de Iceman versus Columbia’s Omni Heat, de anti spokesman
Ik bid de goden en geesten aan om me te helpen de rechtvaardigheid van mijn missie op het vreemde pad die ik met hart beziel
Het reinigt me en maakt me leeg om de volheid van het moment van de strijd in te kunnen gaan, ja, het is weer gelukt
Ook heb ik tezamen met mijn vergezellende zoon Enahm de Cloisters bezocht, een nagemaakt uit het europese middeleeuwen geinspireerde monastiek kasteel zo’n twintig kilometer buiten de titanen van Manhattan, he he, een stuk rustiger
Europa heeft verleden en dat kan je voelen, het erfgoed bepaalt de etherische voelbare macht van voorouderen, het leeft gewoon allemaal verder en voelt vertrouwd, dat mis ik hier in NY, the Big Apple
Ik luister nu ik dit schrijf naar de 11.000 maagden die psalmen in het latijn aanheffen tav St Ursula, gekocht in de Cloisters omdat ik het vertrouwde geluid van een diep verleden hoorde in de souvenirshop aldaar, altaar
De Ziel kent zo zijn weg, ik volg ‘m alleen maar, niet bang om dood te gaan wel om niet te leven
De dag na de geslaagde recordpoging zat ik met pauzes vijf uur op een ijsblok in mijn zwembroek om de rijen mensen een voor een, naast me te laten zitten om met hen op de foto vereeuwigd te worden
Ze houden van de Iceman, ik kon het voelen, helden zijn nodig om jezelf in de diepte te kunnen voelen, er is meer
Ik ervoer liefde en respect, een geweldige ervaring
Niet dat ik zo speciaal ben maar liefde verlicht de razende werkelijkheid tot bedaren
How do you spell New York, N E W Y O R K, No Jim that’s not the way to spell New York, a knife , a fork, a bottle and a cork that’s the way you spell New York, Right on Jim
Een geslaagde trip, weer een stapje dichterbij op weg naar mijn Ziel
Wim
Workshop California
31/10/2011
Olaf Hartman ontmoette ik een paar jaar geleden in een workshop in Miami/Florida een paar jaar geleden
Nu had hij een workshop georganiseerd in Santa Monica/Malibu, Californie op z’n best
Hij nam me mee naar uitzonderlijke plaatsen in de natuur en de momenten die ik met hem heb beleefd waren die van twee vrienden, broers zo te zeggen
Drie dagen duurde de workshop waar ik een dertigtal mensen mocht onderwijzen in mijn methode
Het was vooral hartelijk en mooi
De foto’s laten meer zien dan ik kan vertellen, look for yourself
Direct daarna SciFiChannel, waar ik met een stuntman/cagefighter de strijd in ijswater moest aangaan
Zijn kerntemperatuur ging omlaag, die van mij niet, ook niet na langer in het ijswater te hebben vertoeft
Hoe dan ook, Fact or Fake, zoals het programma heet, dit was fact !
De stuntman was niet alleen onder de indruk en respectbetuigend, maar nodigde me met m’n familie uit bij hem te komen wanneer ik maar wil
Hartelijkheid en kracht zijn de mooiste waarden in het leven, en getuigen respect wat ons allen dierbaar is
Familie, broers en zussen overal
Op naar de volgende stap
Leven
Iceman goes heat
25/10/2011
Direct na de marathon in Lapland februari 2007 dacht ik dat ik alles had meegemaakt in de koude
Records onder ijs, bergen, ijsstaan, rennen, nu de hitte in en zo kwam het er uiteindelijk van, “”De Namibie Woestijnmarathon””
Met mijn zoon Enahm en vriend Aat den Ouden, mede Dr Thijs Eisvogels van het Radboud Nijmegen gingen we op weg naar Zuid Afrika om vandaar naar Windhoek te gaan, de hoofdstad van Namibie
Daar aangekomen begon het te hagelen ! van Asco carhires geregeld door Explore Namibia die voor expedities was uitgerust met tenten en allerlei benodigdheden in de diepe natuur
Naar de Sossusvlei met de hoogste duinen van de wereld, een plek van ongekende schoonheid, stilte, diepte, en prachtige luchtschakeringen
Hier zal ik gaan rennen in verwachting van het komende avontuur, geen meter getraind dan alleen in mijn geest, mind over matter
De Fysioloog van het Radboud bekleedde me vol sensoren, belts en cardiometer, ondertussen zat er al een pil in mijn lichaam met een zendertje die de kerntemperatuur zou meten
Daar begon de ren aan het begin van de Sossusvlei, zand, duinen, en stenen, hier en daar een Thompson gazelle en struisvogels, woestijndieren
Enahm bediende de camera met grote zorgvuldigheid, Aat de morele begeleider en adviesgever, Thijs het wetenschappelijke meetwerk
Wat er gebeurt met je lichaam in de woestijn is dat het water in je lichaam naar de kerndelen terugtrekt zodat de voeten en handen (extremiteiten) dik worden en de elasticiteit verliezen
Dat heb ik gemerkt want na twintig kilometer had ik ontelbare blaren tot onteelting aan toe, pijnlijk zeer pijnlijk, maar gedetermineerd de marathon af te maken ging ik door de pijn heen
5,2 liter water heb ik verloren en heb naar water diep verlangd, met pijn en moeite maar niet gebroken heb ik de marathonafstand afgelegd, wat eigenlijk 50 km had moeten zijn, jedoch een legendarische afstand, de marathon 42 km en nog wat
Mijn eerste ervaring in de woestijn heeft lesgeld gekost, bloed en tranen, zweet en pijn, maar gedaan en veel geleerd van datgene wat verlangd wordt en niet moet
Vooral goed schoeisel !
De dokter heeft een geslaagd experiment vastgelegd en Enahm de beelden, Aat een reis in de woestijn
Gezamelijk zijn we toen teruggekeerd naar Windhoek en zijn zonder Thijs verder gegaan naar het Etosha park vol giraffen, olifanten, een neushoorn en vogels
De reis door Namibie is er een van uitgestrektheid en per persoon hebben de inwoners daar 270 keer meer ruimte dan wij in Nederland, kan je nagaan wat een natuur
Door een kuil in de weg hebben we ook nog eens 30 meter door de lucht gevlogen met een jeep van twee en een halve ton! Enahm heeft hier zijn eerste vliegles gehad.
Het land gezien maar zeker niet alles, een geslaagde eerste diepe kennismaking met Namibie, de woestijn en een diepe buiging voor het leven
Verslag van de Monte Perdido expeditie
02/09/2011
De Dudes Enahm en Michael, zorgzame creatieve Nathalie, Sterke Henk, onze zeejager (Marechaussee) de Leeuw, de klipgeit uit de Atlas Nabila, Bart de verbinder, Dolly de hoga Yoga viveka lerares, en last but least Wim de Pim
Er is geen lijn te trekken aan een reis naar binnen, wel een wens
Bart trof het goed met het plavuizen gezegde, “”Wie zichzelf verloochent, vindt geen vrienden, en de duivel danst””
Al snel verdiepte de ego zich in een niet sektarisch liefdevol gezelschap, die dal en top in waardige kracht wist te overwinnen
Alsof de duvel ermee gespeeld heeft is het busje na ons goed te hebben afgezet, uiteindelijk toch in den panne gehakt.
Enahm de norse, maar ook de aanwezige uit een vorig leven ontwikkelde nestor, is nu onderweg naar Santiago, niet de Santiago van de Camino maar een andere.
Als je maar een Santiago hebt, komt het goed, een doel en doelgericht zijn.
Wat een chaos!
Maar daar is daardoor zoveel onaangeraakt door structuur wel uit geboren, herboren?
Something has hit us, and the bus
We staken er de draak mee, en een sigaret, met larderend wijntje(s), fijntjes
Wat een chaos?
Maar welk een innerlijke orde, die zich ontvouwde als een strak pak (tevens van m’n hart)
Amai, en Amore
Pantha Rhei, alles stroomt, als een tsunami door de dijken, te overweldigend voor het ego
Nabila maakte een sprong van haar leven, overgave, een gave die weinigen kennen
Zo ontpopte een rups tot vlinder in de bergen, de kracht van een licht wezen
De leeuw gromde vaker naar me, het ego verdween, wie wil er een leeuw tegenkomen
Masaii zo trots, in het hier en nu zonder meer
Er was alleen nog maar plek voor gevoel, waar gevoel, hier gevoel
Toon je zwak en sterk wordt je
Toon je sterk en verzwakt raak je
Als een kaars in de wind van ieders egoloosheid
Can You canyons, afdalen in de krochten van de aarde, uitgesleten door aeonen van tijd-loosheid
639-304-720 Fanlo, wij zijn fans
De tent afbreken, de boel weer oppakken, en weer gaan, eten maken in de vrouwenafdeling, bestaan
De tocht der tochten, vrij-willig, een marathon naar boven, en naar beneden
Onder-weg, leven en dood, als Djin en jang
We kwamen onszelf tegen, maar waren er voor
Koude nacht, warme vriendschap, de duvel opgerommelt en met de stille trom vertrokken
Aan de rivier, wist Henk zich dubbel te verruimen, verdiend door zichzelf te zijn
Ik zie Enahm en Michael (de beschouwer) nog rennen als twee hemelse honden naar beneden de berghelling af
Zonder knipperlichten, met een knipoog naar God
We zijn in de tempel geweest, en hebben met ontzag gekeken, de heil-ige communie, samenzijn zonder meer
Er was geen dag meer, geen nacht, tijdloosheid
Een sprong in het bewustzijn, wij weten hoe dat moet
De deur naar de waarheid is openheid, een handreiking voor afbrokkelende gedachtegangen
Maak plaats voor ruimte, komen er weer nieuwe met gevoel gepaard gaande beelden
Iedereen heeft wel zijn les geleerd, we waren er immers
Ik ook, en wat voor een !
Ik ben klein en daardoor weer kind, getrokken aan mijn oor door moeder aarde, naar huis jij!
Ja moeder, ik zal het nooit meer doen
Deugnieten zijn we
Maar wel een stel goeie !
Wim
Symposium Tilburg universiteit, Do u Mind
13/05/2011
Do U Mind, een symposium over de invloed van de geest op het lichaam.
Volgens mijn buurman (aardige man) prof in de Psycholgie, hadden we direct raakvlakken.
De geest kan het autonome zenuwstelsel en het immuunsysteem beïnvloeden. Niet direct, maar naar gedegen training in mijn methode. Op een gegeven moment kan het alleen met de geest!
Hij liet dat vanuit de psychofysiologische invalshoek zien, ik via wetenschappelijke resultaten en verhalen uit de harde natuur.
Een getwijnd gesprek waarin het publiek snel betrokken werd wat vervolgens tot bevestigingen en instemming leidde. Direct daarna zijn we nog een workshop gaan doen om te laten voelen hoe je het zenuwstelsel kan bereiken, bewust en door een ieder die daar was.
Een geslaagde lezing/workshop ism een uistekende organisatie en hartelijke sprekers.
Het geheel waar ik mee bezig ben wordt steeds meer geaccepteerd tot in de kringen van verschillende wetenschappelijke disciplines. We gaan door, steen voor steen totdat het huis van het geloof en inzicht dat het immuunsysteem door de geest bereikt kan worden, staat.
Wim
Orlando
07/05/2011
Bijna had ik het vliegtuig gemist vanwege het Esta formulier dat veel tijd kostte, men moest naar de gesloten gate bellen om mij er nog in te laten.
Hoe dan ook, Orlando bleek een vat vol verrassingen die ons van het ene avontuur in het andere terecht liet komen.
We hebben maagdelijk mooie natuur mee mogen maken in centraal Florida, temidden van palmbossen in allerlei vormen.
Het prachtigste water als een oase in een botanische natuurlijke tuin, groter dan welke botanische tuin eerder meegemaakt.
Een helikopter bracht ons boven Orlando (eerste keer) wat een diepe indruk gemaakt heeft.
We zijn naar de kust gereden (Jarod, Justin, Enahm en ik) en hebben daar gehangt, temidden van eilanden, broeierige atmosfeer, pelikanen, zeekoeien, en meer.
Het strand en het zeewater, alles Amerikaans is een belevenis, palmen, palmen, zon, gitaar en zang, maakten het geheel verdiepend.
De lezing en optreden gingen ook spontaan en krachtig, serieus en geestig, een succes.
We kwamen hier ook Ray Chronise tegen die voor NASA werkt en tezamen met Scott Paruzelski (astronaut) gaan we de Kilimanjaro beklimmen in een dag, in September.
Nieuwe E boeken gaan we schrijven ism Ray en Scott, waarin stapsgewijs de methode uitgelegd wordt, ipv een volgeschreven boek.
Bijna teveel om op te noemen was Dr Ken Kamler er ook (die andere twee zijn dat ook) tezamen met Granis zijn partner, werdt het een feest van herkenning, succes en nieuwe samenwerking.
Wat in het vat zit verzuurt niet, en dit vat zal exploderen.
Orlando normaalgesproken een toeristische plaats bij uitstek, wij zochten niet maar het avontuur vond ons als een reeks in bijna te weinig tijd.
Nauwelijks bekomen weer terug in Amsterdam, moest dit toch even van het hart.
En hart had het!
Opmerkelijke resultaten na onderzoek ‘Iceman’ Wim Hof
Nijmegen, 19 april 2011
| In het UMC St Radboud hebben hoogleraar experimentele intensive care geneeskunde prof. dr. Peter Pickkers en zijn team onderzoek gedaan naar ‘Iceman’ Wim Hof. Hof zegt dat hij, door meditatie en concentratie, zijn autonome zenuwstelsel kan beïnvloeden en zo de reacties van zijn immuunsysteem kan onderdrukken. De resultaten van het onderzoek bij Hof zijn opmerkelijk, maar de onderzoekers benadrukken dat het hier gaat om een experiment bij slechts één persoon. Dat is onvoldoende als wetenschappelijk bewijs voor de stelling dat het autonome zenuwstelsel en de immuunrespons bewust te beïnvloeden zijn. Vervolgonderzoek met meerdere mediterende proefpersonen is noodzakelijk. |
|
Onderzoek naar immuunrespons
Een goedwerkendimmuunsysteem beschermt ons tegen virussen en bacteriën. Echter, als het immuunsysteem overactief reageert, kan dat schade aanrichten aan organen. Het immuunsysteem staat onder invloed van het autonome zenuwstelsel. Het autonome zenuwstelsel is niet bewust te beïnvloeden. Peter Pickkers en promovendus Matthijs Kox doen onderzoek naar de invloed van het autonome zenuwstelsel op de werking van het immuunsysteem.Pickkers: ‘We dienen gezonde proefpersonen endotoxine toe, dat is een dood bestanddeel van de celwand van een bacterie. Eigenlijk houden we het lichaam voor de gek. Het immuunsysteem reageert alsof er een levende bacterie binnendringt en maakt ontstekingseiwitten aan. De proefpersonen krijgen door deze immuunrespons kortdurende griepachtige verschijnselen zoals koorts, rillerigheid en hoofdpijn.’
Het onderzoek is volstrekt veilig en inmiddels hebben 240 proefpersonen deelgenomen.
Iceman resultaten
‘Iceman’ Wim Hof, bekend door zijn opvallende activiteiten bij extreem lage temperaturen, zegt dat hij via concentratie en meditatie zijn autonome zenuwstelsel kan beïnvloeden en zo zijn immuunrespons kan onderdrukken. Om daarover meer te weten te komen, is ook bij hem endotoxine toegediend, terwijl hij mediteerde. Vervolgens zijn metingen gedaan van zijn hersenactiviteit, autonome zenuwstelsel en ontstekingseiwitten in zijn bloed.Pickkers: ‘We zien na het toedienen van de endotoxine dat bij Hof het stresshormoon cortisol veel sterker toeneemt dan bij andere proefpersonen. We weten dat dit stresshormoon vrijkomt bij verhoogde activiteit van het autonome zenuwstelsel en dat cortisol de immuunrespons onderdrukt. We zien in zijn bloed dat hij veel minder ontstekingseiwitten aanmaakt. Gemiddeld was de immuunrespons van Wim Hof 50 procent lager dan van andere proefpersonen. Bovendien vertoonde hij vrijwel geen griepachtige symptomen. Deze resultaten zijn beslist opmerkelijk, maar wetenschappelijk gezien kan een bevinding bij één persoon niet bewijzen dat meditatie het autonome zenuwstelsel en de immuunrespons kan beïnvloeden. Daarvoor moeten we onderzoeken of er verschillen in immuunrespons zijn tussen een groep mensen die de concentratiemethode van Wim Hof heeft aangeleerd en een groep die de methode niet beheerst.’
Mr Degawa en de Japanse tv
22/03/2011
We reden gisterochtend over de Nederlandse “”snelwegen”” richting Tholen om ijs te gaan halen bij visafslag Schot, 700 kilo ijs. De prachtige zon gaf een oranje gevoel (beter dan het oranje gevoel), maar het zou hard werken betekenen die dag ...
Met het ijs in blauwe zakken verder naar Eindhoven om daar voor de grote Catharinakerk een japanse tv ploeg te ontvangen, nadat we alles hadden voorbereidt
Een grote ijscontainer met een badkuip waar de grote japanse komiek Mr Degawa mij zou uitdagen in het ijs te staan, als onderdeel van zijn wereldtournee in een door twintig millioen japanse kijkers bekeken show, wekelijks.Een toevallig voorbij komende cameraploeg van de lokale tv vroeg ons wat we daar deden en wij deden relaas.
Waarschijnlijk heeft dat geleidt tot de kettingreactie van telefoontjes in de mediawereld want even later waren er wel vier cameraploegen, reporters en fotograven aanwezig. De al reeds aangekomen japanse tv ploeg nam dat niet en zo vertrokken we als sneeuw voor de zon naar een geheime plek om onze opnames te doen, Aqua Best.
Het in Best gelegen aquapark is overigens een uitstekende lokatie om tv werk te verrichten. Toen kwamen de opnames.
Iceman, Hotman! Iceman, Hotman!
De japanners, nog steeds gereserveerd en druk bezig met het klaarmaken van de shoot waren dan even later ready to go. Ik in het water en emmers daarvan over me heen aan het gooien, koud water. Mr Degawa en lieftallige mede actrice zien me en vragen zich af wat ik doe in dat koude water. Ik zeg hem dat ik dat elke dag doe om de kracht van de natuur te voelen en Degawa vindt het prachtig. Hij vraagt me hoe het te leren en ik leer hem mindcontrol door meditatie en ademhalingsoefeningen.
De show is hilarisch en serieus, iets waar iedereen zich mee kan identificeren.Na de zoveelste ijsbadscenes daagt hij mij uit na zich gewonnen te hebben gegeven, in een heetbad contest die ervoor zorgt dat hij van mij wint (zogezegd). De scene is de climax van de vele leuke en heftige beelden die we al geschoten hebben, Degawa die 8 seconden in het hete bad uithoudt en ik nog geen enkele waarna ik hazen mijn ijsbad induik. Daaropvolgend schreeuwen we naar elkaar toe, Iceman, Hotman, Iceman, Hotman met frappante staaltjes acteerwerk die bulderend worden ontvangen.
De japanse ploeg is ontzettend blij met deze beelden en zijn meer dan voldaan, ik heb er een hartsvriend bij die ik nooit meer zal vergeten. De gereserveerde regisseur die je niet direct mocht aanspreken vliegt me in de armen en even later is iedereen onderweg om de laatste boot naar Engeland te halen, zo is tv ook...
De week daarvoor twee workshops gehad, donderdag op RTL4 (zesde zintuig) zondag een lezing in het Tushinsky, woensdag volgende week Radboudonderzoeken (belangrijk !) en daarna na Noord Canada vanwege een wereldwijde campagne.
Er gebeurt veel, en nog veel meer zal er komen, maar alles vanuit openhartigheid, toewijding en kracht
Wim
Wim Hof (Iceman) is actief ambassadeur van Global Warming Awareness.
Wil je ook op hoogte blijven van het laatste nieuws omtrent de Iceman? Meld je dan nu aan voor de nieuwsbrief!
Volg de Iceman op de voet en blijf op de hoogte van het laatste nieuws!
